Wachten op toestemming

Ik wil zo graag mooie interviews maken..

Dan doe je dat toch?

Zo simpel ligt het niet.

Hoezo?

Nou, wie gaat ervoor betalen?

Waarvoor?

Voor die interviews, lul.

Oh ja. Waarom moet iemand daarvoor betalen?

Oké, zeg je dan dat ik het gratis moet doen?

Nee, zeker niet. Want als je betaald krijgt voor goed werk, kun je het blijven doen. Maar waarom zou iemand je betalen om iets te doen wat je nog nooit gedaan hebt?

Ik heb heus wel ’s een interview geschreven.

Ah, mooi! Waar kan ik die vinden?

Die staan niet online.

Dan zou ik daar ’s mee beginnen.

Mja… Die vind ik niet echt goed, ik wil echt een andere richting in. Meer diepgang, meer menselijkheid, je weet wel.

Misschien ben jij wel niet de aangewezen persoon om te beoordelen of jouw interviews goed genoeg zijn.

Flauw.

Oké, prima – maar dan blijft de vraag: waarom maak je dan niet iets dat wél voldoet?

Ja, maar hoe vind ik daar klanten voor?

Je hebt je interviews nog niet eens gemaakt, vriend. Hoe moeten die klanten jouw interviewdienst vinden als ze niet eens kunnen zien wat je maakt? Begin gewoon eens met maken wat je tof vindt. Dan kun je dan eens kijken of je er klanten bij kunt vinden.

Oké, maar het is toch niet gegarandeerd dat dat dan lukt? Dan heb ik toch nul zekerheid?

Oh, wil je zékerheid? Dan moet je het gewoon níet doen.

Uh.

Ja, dan weet je zeker wat je krijgt, namelijk wat je had. Wil je dat?

Nee, ik wil juist iets nieuws doen.

Oké, dan moet je dus dingen doen waar geen garanties voor zijn. Maak je interviews gewoon en publiceer ze op je eigen website of social media. Maak voor jezelf wat je ook voor anderen wil maken, zonder eerst te wachten op toestemming. Je kunt gewoon beginnen, daar heb je niet eerst een klantenbestand voor nodig.

Maar waar haal ik in godsnaam de tijd vandaan om gratis werk te doen?

Heb je Netflix?

Ja.

Oh.

Of knip in je uitgavenpatroon zodat je minder nodig hebt en ontsla een klant. Of flikker je telefoon in de wc.

Hm, oké, ik zie wel wat je zegt.

Begin gewoon, benader gewoon eens de mensen die je écht graag zou interviewen en maak het precies zoals je het zelf zou willen. En doe het daarna nog een keer. En nog een keer.

En dan kunnen mensen die een dergelijke dienst nodig hebben ook meteen zien wat je maakt.

Oké, ik begin er wel zin in te krijgen! Wie zal ik ’s interviewen?

Wie je wil, maat. Je hebt geen baas.

En als ik toch iets anders wil gaan maken? Reisblogs? Schilderijen? Video game soundtracks?

Zelfde verhaal. Maak nieuwe soundtracks onder game video’s op youtube en zet ze op je social media. Maak schilderijen op Instagram. Begin je eigen reisblog of foodblog of kookblog. Doe je werk in ’t openbaar en veil je skills bij terwijl je een publiek opbouwt. Als je wacht op toestemming, gebeurt er hoogstwaarschijnlijk niks.

.