Vrouwen versieren & ondernemen

In 2013, na een relatie van meer dan acht jaar, maakte mijn vriendin het uit. Vrij plotseling, op een regenachtige woensdagavond in april.

Ik was 28, de relatie had mijn gehele studententijd geduurd en ik had geen idee meer hoe dat moest, dat vrijgezel zijn. Ik weet nog dat ik het feit vervloekte dat ze het nú pas uitmaakte, nadat mijn studententijd, waar sociale contacten vanzelf kwamen, was afgelopen. In mijn nieuwe leven was het een stuk ingewikkelder. Och arme.

Zo kwam het dat mijn oog bij iemand in de kast op het boek the Game viel. Het boek is van journalist Neil Strauss, waarin hij de wereld binnentreedt van een groep verbeten PUA’s. Als je niet weet wat PUA’s zijn, houd je vast: pick-up artists. Mannen die het versieren van vrouwen tot een spel – pardon, een artform – hebben gebombardeerd.

De belofte van het boek wordt niet echt expliciet genoemd, maar is aan alle kanten duidelijk: als je dit leest, leer je hoe je onweerstaanbaar wordt voor De Vrouw.

In de loop van het verhaal ontdek je wat hun methode is. Een korte greep uit de technieken:

  • Negging: complimenten afwisselen met kritiek om de vrouw in kwestie uit balans te brengen.
  • Na het krijgen van een telefoonnummer (één van de grootste trofeeën in het leven van een pick-up artist) eerst een paar dagen niks van je laten horen.
  • Peacocking: Als je in de club staat moet je een hoge hoed of een rare bril op zetten om op te vallen.

Naast the blindingly obvious (wát een vrouwonvriendelijk oppervlakkige bullshit, laten we wel wezen) valt hier dus ook nog wel wat uit te leren. Want wat deze methodes met elkaar gemeen hebben, is dat ze kijken naar het gedrag van de aantrekkelijke, zelfverzekerde mannen waar ze tegenop kijken en vervolgens het buitenkantje kopiëren.

  • De zelfverzekerde man heeft geen bevestiging van anderen nodig, dus gedraagt zich af en toe alsof hij niks geeft om de mening van de vrouw met wie hij praat.
  • De zelfverzekerde man hangt niet altijd de volgende ochtend meteen aan de lijn, want hij heeft ook nog andere dingen aan z’n hoofd.
  • De zelfverzekerde man trekt aan wat hij wil, omdat hij vooral zichzelf wil vermaken.

Maar het is niet de ongeïnteresseerde klootzak die aantrekkelijk is: het is de persoon die geen bevestiging nodig heeft. De persoon die het niet nodig heeft om iedereen te vriend te houden. Het gedrag dat daaruit voortkomt, lijkt misschien op de versiertrucs van de dating goeroes – maar als je alleen het buitenkantje kopieert, als je je richt op de trucjes en de hacks, mis je waar het werkelijk om draait: dat je eerst van jezelf moet leren houden voordat je anderen aantrekt.

Ondernemers maken vaak dezelfde denkfout.

Als ondernemer kijk je naar je concurrentie, en wat zie je? De buitenkant. De blogposts, de social mediakanalen, de weggever. Niet gek dat je denkt: ik moet dat ook hebben. Alle succesvolle concurrenten doen het ook.

Don’t get me wrong: als je een succesvol, efficiënt bedrijf wil runnen, helpen al deze dingen enorm. Maar het zijn de kenmerken van zelfvertrouwen, niet het zelfvertrouwen zelf.

  • Als je overuren maakt om een heel marketingsysteem op te tuigen voordat je weet voor wie je aanbod eigenlijk bedoeld is.
  • Als je een funnel gaat bouwen voor je programma van drieduizend euro voordat je weet hoe je een salesgesprek moet voeren.
  • Als je elke dag op social media wil gaan posten, maar je eigenlijk helemaal niet gelooft dat je bedrijf een succes kan worden.
  • Als je denkt dat jouw dienst of product voor iederéén is, en daardoor niemand echt aanspreekt.

Je denkt dat je de tactieken nodig hebt. De buitenkantjes. Het dak op ‘t huis. Maar voordat je een dak kunt bouwen, heb je eerst een paar muren nodig.

Voor wie is het?
Wat is hun werkelijke verlangen?
Hoe goed zijn je sales skills?
En hoe zit ’t met je mindset?
Welk verhaal wil je eigenlijk vertellen?

Zonder een goed fundament gaat geen enkele bundel met hacks je helpen.

.