Niet durven, toch doen

Welk smaakje heeft je angst?

Bij mijn eindejaarsreview, terugkijkend en terugbladerend in wat ik allemaal over 2021 en 2020 heb opgeschreven, viel me op dat het in veel van die aantekeningen gaat over angst.

Angst om door de mand te vallen, angst dat ik niet goed genoeg ben, angst dat ik niet het recht heb om mezelf ‘coach’ te gaan noemen, angst om te weinig te verdienen, angst om anderen in de weg te lopen, bang dat er niet genoeg is, bang dat switchen naar copywriters als doelgroep een slecht idee is, bang dat die ene andere copywritercoach veel beter is dan ik, bang dat er van alles misgaat en dat ik dan temidden van een smeulende hoop gesmolten dromen in m’n blote reet de boze blikken en wijzende vingers van de hele wereld moet trotseren.

En wat me met name opvalt, is dat al die angst, als ik eraan terugdenk en alles op een rijtje zet, zo opvallend oninteressant is. In fact: al die angst probeerde me maar één ding te vertellen, de afgelopen twee jaar, met een piepend, gebroken stemmetje:

stop stop stop stoP STOP!

sta jij voor 't avontuur van je leven, dan kiest je angst de bank.

Datzelfde ontdekte Elizabeth Gilbert, schrijver van, je weet wel, Eat Pray Love (ik vond dat boek goed, ben ik nu literair ongeloofwaardig? Dontcare).

“Around the age of fifteen, I somehow figured out that my fear had no variety to it, no depth, no substance, no texture. I noticed that my fear never changed, never delighted, never offered a surprise twist or an unexpected ending. My fear was a song with only one note – only one word, actually – and that word was “STOP!” My fear never had anything more interesting or subtle to offer than that one emphatic word, repeated at full volume on an endless loop: “STOP, STOP, STOP, STOP, STOP!”

We kijken op tegen onze angst alsof het die oudere jongen uit de zesde klas is die zo ontzettend cool lijkt als je daar met je brilletje en je te hoog opgetrokken schooltas voorbij dat groepje rokende boys loopt. Maar als je het zou weten, zou je zien dat er aan die hele gozer helemaal niks cools is. Sterker nog: hij is

fo

king

saai.

 

Dit hierboven ben ik, eerder deze week, mezelf oppompend om dat bijna bevroren water in te gaan. Het is de volgende stap nadat ik al bijna twee jaar elke ochtend aftrap met een koude douche. Ik had, moet ik toegeven, verwacht dat het me makkelijker af zou gaan na al die training. Maar voordat je bij 4°C jezelf het water in laat zakken, gaat je lichaam vól in de ankers.

De truc is om die angst en die weerstand te voelen, en het dan tóch te doen – in één vloeiende beweging. Bedankt, angst, ik snap dat je me probeert te beschermen, maar ik heb ’t onder controle. Ga maar even zitten, ik ben al onderweg en ik ga niet meer stoppen. Spreek je zo wel weer.

En dan blijkt dat het gewoon kan. Dat luisteren naar je angst optioneel is. En dat iédereen bang is, zelfs die onverschrokken megaondernemer waar je zo tegenop kijkt. Het enige verschil is dat zij haar angst met zachte hand opzij schuift.

Dus hier is mijn opdracht aan jou. Zoek uit waar jouw angst zich verschuilt en waarin het je probeert tegen te houden.

Angst om zichtbaar te zijn.
Angst om je wensen uit te spreken.
Angst om je grenzen aan te geven.
Angst om ruimte in te nemen.
Angst om jezelf op te dringen.
Angst om te doen wat jíj wil in plaats van wat anderen van je vragen.
Angst om lief voor jezelf te zijn.
Angst om de telefoon te pakken en te vragen of ze jouw werk willen hebben.
Angst om je uit te spreken over je vak (want oehhhh ben je wel een expert?)
Angst om een blog te starten.
Angst om je dienst te gaan pitchen bij de bedrijven die je tof vindt.
Angst om je werk aan de wereld te laten zien.
Angst om die podcast die je hebt opgenomen de wereld in te sturen (talking to myself here).

Angst om teveel te zijn. Angst om niet genoeg te zijn. Angst om liefde te geven. Angst om liefde te ontvangen. Angst om te falen. Angst om te slagen.

Wat het precieze smaakje van jouw angst ook is:

It’s boring. Let it go.

Jouw angst is niet bijzonder. Jij zit niet in één of ander speciaal hoekje waar het écht anders is. We voelen allemaal hetzelfde als jij. Jouw angst is net zo saai als de mijne.

Drop it.

Go outside.

.