Begin waar je bent.

“Ik wil niet zomaar iets maken – het moet wel iets bijdragen. Er is al zoveel waardeloze content.”

Een nobel idee natuurlijk, om niet te willen bijdragen aan de vervuiling waar er al meer dan genoeg van is. Maar als je goed kijkt naar die gedachte, zie je dat het gewoon angst is met een fancy jasje aan.

Nee, wacht. Niet schieten. Ik zal ’t onderbouwen.

Als eerste met mijn eigen verhaal. Want ik had natuurlijk precies dezelfde gedachte, daarom durf ik er ook zo fel op te zijn. Ik dacht jarenlang: jaaaaa hartstikke leuk dat schrijven voor mijn eigen copywritersbedrijf.. maar wat kan ik nou in godsnaam nog zeggen dat niet al door iemand anders is gezegd?

En dus hield ik mijn mond. Want als je wat zegt, moet ’t wel wat bijdragen, natuurlijk.

Lekker veilig.

Wat je met die zin éigenlijk zegt, is: ik wil zéker weten dat dit waardevol gaat zijn. Van tevoren. Liefst met garantie. Anders doe ik t niet.

Ja, dan lukt ’t je brein wel om lekker in de schaduw te blijven. Want die garantie dat je iets waardevols maakt, die is er niet. Je weet ’t nooit van tevoren.

Sommige van mijn allerbeste nieuwsbrieven krijgen een magere ontvangst. Sommige van mijn allerslechtste nieuwsbrieven ontketenen een regen van positieve reacties.

Het enige wat je dat leert is: je bent zelf een verdomd slechte beoordelaar van je eigen werk. Dus waarom zou je al van tevoren gaan zitten beoordelen of het iets bij gaat dragen?

“Ja maar, ik lees de nieuwsbrief van X en Y en die zijn ALTIJD waardevol”

Oké. Ten eerste: zeker weten? Voor iedereen?

En ten tweede: ALLEMAAL? Ook hun allereerste nieuwsbrief?

“nouu, dat misschien niet, maar dat was al 6 jaar geleden..”

Ja, en verwacht je dan zelf dat je die jaren mag overslaan? Verwacht je van jezelf dat je meteen zo goed bent als de grote X nu is? Geen wonder dat je nog niet begonnen bent, dan.

“En hoe zit ’t met Y dan? Die is pas net begonnen met z’n nieuwsbrief en heeft nu al 7.1 miljard volgers.”

Wat heeft ie hiervóór gedaan? Denk je dat dit z’n eerste project is? Het pad dat iemand achter de rug heeft is vaak onzichtbaar, maar dat betekent niet dat het er niet is.

Begin HIER. Nu.

Niet waar je dénkt dat je moet zijn. Je hoeft niet eerst beter te worden. Je wordt juist beter door te beginnen. Je hoeft niet eerst te weten wat je richting is. Je ontdekt je richting juist door te beginnen. Je hoeft niet nu al te bepalen wat je toegevoegde waarde gaat zijn. Dat ontdek je pas door de reacties van de mensen die graag lezen wat je maakt.

Alle nobele gedachten die je vragen om éérst allerlei dingen te doen voordat je het internet vervuilt met je creativiteit…

..een contentkalender,
..een cursus brainstormen,
..een schrijftraining (nóg een),
..een boek over social media…

..zijn uitvluchten van je brein om niet te hoeven beginnen.

Want beginnen is kwetsbaar. Wat als ’t mislukt? Wat als ze me uitlachen? Wat als blijkt dat ik niks toe te voegen heb?

De waarheid is: als je zéker wil weten dat je succes gaat hebben voordat je begint, sta je voor eeuwig aan het randje van het zwembad. Te kijken hoe de rest lekker in ’t water ligt te spatteren.

Je kunt het niet weten van tevoren. En je hoeft niet alles te weten.

Begin hier. Nu. Met wat je nu hebt. Dat is genoeg.

Steuntje in de rug nodig?
Beetje accountability? Een clubje anderen die ook aan ’t leren zijn om hun schrijfblokkades los te laten?

Kom dan bij ’t Schrijversclubhuis. Het is een heel bijzondere plek waar jouw creativiteit opbloeit tot een gewoonte. Elke vrijdagochtend trainen we samen onze creatieve spieren. Mensen gaan je leren kennen om jouw stem. Je gaat je inbox vol zien stromen met complimentjes. Je gaat klanten aantrekken die echt bij je passen.

Meld je snel aan, dan komt ’t goed. Of stuur me een mailtje als je een vrijdagochtend gratis mee wil doen.

.